TUS - Trening Umiejętności Społecznych

 

Czym jest TUS?

Trening Umiejętności Społecznych to zajęcia, podczas których dzieci uczą się tego, co dla wielu z nas wydaje się oczywiste, a dla nich bywa prawdziwym wyzwaniem: jak nawiązać kontakt z rówieśnikiem, jak poczekać na swoją kolej, jak powiedzieć „nie zgadzam się" bez awantury, jak poradzić sobie z przegraną albo jak zauważyć, że koledze jest smutno.

To treningi w małej grupie, gdzie dziecko może bezpiecznie przećwiczyć trudne sytuacje społeczne, zanim spotka je na podwórku, w klasie czy wśród znajomych.

 

Kto prowadzi zajęcia?

Grupy prowadzą dwie psycholożki, na co dzień pracujące z dziećmi i młodzieżą. Dzięki temu, że zajęcia prowadzi dwuosobowy zespół, każde dziecko ma zapewnioną uwagę - jedna osoba może w danym momencie skupić się na całej grupie, a druga np. wesprzeć dziecko, które akurat potrzebuje chwili indywidualnej pomocy. To duża różnica w porównaniu z zajęciami prowadzonymi przez jedną osobę, szczególnie gdy w grupie są dzieci o różnym tempie pracy czy o różnych potrzebach.

 

Jak zorganizowane są zajęcia?

Dwie grupy wiekowe: 5–7 lat oraz 8–12 lat (pogrubione). Dzięki temu program, przykłady i ćwiczenia są dopasowane do tego, z czym dziecko mierzy się na danym etapie: młodsze dzieci uczą się podstaw współpracy i zabawy w grupie, a starsze radzenia sobie z presją rówieśniczą, konfliktami czy emocjami nastoletnimi.

Maksymalnie 6 osób w grupie (pogrubione). Mała liczba uczestników to nie przypadek. Dzięki temu każde dziecko ma realną przestrzeń, żeby się odezwać, spróbować, pomylić się i spróbować jeszcze raz, bez gubienia się w tłumie.

12 spotkań, raz w tygodniu, każde trwające 1 godzinę i 15 minut (pogrubione). To czas, który pozwala nie tylko poznać nowe umiejętności, ale przede wszystkim je utrwalić. Systematyczność ma tu ogromne znaczenie - dzieci uczą się przez powtarzanie i doświadczanie, a nie przez jednorazowe wysłuchanie zasad.

 

Co dziecko zyskuje?

• Łatwiej nawiązuje i utrzymuje relacje z rówieśnikami.
• Potrafi wyrazić swoje zdanie i emocje w sposób, który nie krzywdzi ani jego, ani innych.
• Lepiej radzi sobie w sytuacjach konfliktowych i zamiast wybuchu albo wycofania, szuka rozwiązania.
• Uczy się czytać emocje innych i reagować na nie z empatią.
• Zyskuje pewność siebie w kontaktach z grupą, nie boi się odezwać, zaproponować zabawy, powiedzieć „nie".
• Ćwiczy współpracę, czekanie na swoją kolej i radzenie sobie z porażką.